Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Βέλγιο από Έλληνες γονείς, έχω νύφες από την Πορτογαλία και την Πολωνία και ο ανιψιός μου παντρεύτηκε Ιταλίδα. Όπως καταλάβατε είμαστε μία διεθνή οικογένεια! Έχω μεγαλώσει με άτομα από το Μαρόκο, το Χιλί, την Ισπανία ακόμα και από το Κονγκό. Έχω μάθει από μίκρη για τις διάφορες κουλτούρες και θρησκείες του κόσμου και πιστεύω πως με έκανε ανοιχτόμυαλή. 

Λίγο δύσκολο να τα μάθει αυτά στην Ελλαδα η ΟΖ η να πω στην Λάρισα, οπότε είπα όσο μπορεσω να της το προσφέρω μέσα από δραστηριότητες στο σπίτι μας. Να της δώσω όρεξη μία μέρα να επισκεφτεί αυτές τις χώρες, να ανοίξει τους όριζοντες της και το μυαλό της. 

 Μου πήρε περίπου 4 μήνεςνα ετοιμάσω αυτό το πρότζεκτ. Να σκεφτώ τι θα χρειαζόμουν για να της δώσω όρεξη να κάνουμε μαζί αυτό το ταξίδι. 

Αρχικά το πρώτο πράγμα που αγόρασα ήταν βιβλία φυσικά. Τα παιδιά του κόσμου, Μικροχώρα : ο γύρος του κόσμου και Ο Λύκος Ζαχαρίας θέλει να κάνει το γύρο του κόσμου. Μαζί με τα βιβλία, πήρα και μία υδρόγειο σφαίρα. Της έδειξα αρχικά που βρισκόμαστε, που μένουν τα ξαδέρφια της αλλά και που πήγαινε ο Λύκος Ζαχαρίας.

Το δεύτερο πράγμα που έπρεπε να σκεφτώ ήταν τι χρειαζόμαστε για να πάμε ταξίδι και θα της κρατούσε το ενδιαφέρον κάθε φορά; 

Σκέφτηκα πως ένα μυστήριο βαλιτσάκι θα ήταν μία ωραία ιδέα!

Σε κάθε ταξίδι μας, θα έβαζα το διαβατήριο της, μία "βίζα" της χώρας για να κολλήσουμε μέσα στο διαβατήριο, ένα αεροπορικο εισητήριο και λίγες πληροφορίες όπως ένα βιβλιαράκι, φωτογραφίες, ένας χάρτης,  flashcards με μνημεία και σημαίες , φύλλο να χρωματίσει τα σύμβολα της χώρας και μία καρτ ποστάλ με τον Λύκο Ζαχαρία και από πίσω λίγα λόγια από τον ίδιο. Κάποιες φορές βάζω μέσα και κανένα παιχνιδάκι, ένα ζωάκι ας πούμε.

Και τρίτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να μείνει κάτι.... μία ανάμνηση. Να μην πάνε όλα αυτά χαμένα, να τα σκέφτεται και όταν μεγαλώσει.

Έτσι είπα να της πάρω ένα τετράδιο (ταξιδιών) όπου θα βάζαμε μέσα κάποιες χειροτεχνίες μας και κάποιες φωτογραφίες μας, ειδικά την σέλφι μας.

Το ταξίδι μας άρχισε το Ιανουάριο 2020, δεν ήταν ακόμα 3,5 ετών.

Η πρώτη στάση μας ήταν το Βέλγιο....

Μετά από 1 χρόνο και κάτι μήνες συνεχίζεται με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Ακολουθώ πάντα το ρυθμό της, κάνουμε δραστηριότητες όποτε θέλει και δεν την πιέζω ποτέ για τίποτα. Είναι κάτι που αγαπάει, το ζητάει και πάντα η ίδια αποφασίζει που θα πάμε! Έχει μάθει πολλά πράγματα και ελπίζω να της μείνει κάτι και για αργότερα στην ζωή της....